O dębie i jego mieszkańcach (androny)

Daleko, daleko ,
za górą, za rzeką,
za miastem, za wioską,
za za lasem, za troską

na wysokim dębie
mieszkały gołębie
wiewiórki i jeże
i dwa nietoperze.

Wiewiórki do dziupli
zbierają żołędzie,
gołębie gruchają,
że zimy nie będzie.

A jeże się jeżą,
wcale w to nie wierzą,
borówki i grzyby
zaraz wszystkie zjedzą.

Przechadza się lisek
machnął rudą kitą:
daleko za górą,
za lasem za rzeką.

A gdybyś nie wierzył,
to zajrzyj czasami
jak bawi się bajka
w lesie z urwisami.

Daleko za górą,
za miastem, z rzeką,
za wioską, za chmurą,
całkiem niedaleko.

J.H.02.02.2020

Ten wpis został opublikowany w kategorii Poezja, Wiersze dla dzieci i oznaczony tagami , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *