Pójdę

Pójdę
Pójdę przez lasy i rzeki,
pójdę przez ciernie i chaszcze,
pójdę przed siebie daleko,
zostawię wszystko co mam.

Zrzucę ten ciężar przeszłości.
Pójdę, nie zerknę już wstecz.
Przed siebie, bez żalu i trwogi.
Pójdę i wszędzie znajdę chleb.

Być może czasem upadnę,
wędrówką strudzona lecz tam,
ostatnim podniosę się tchnieniem,
znów pójdę, pójdę w świat.

Serce mam jedno, otwarte,
co życie wciąż niesie i śmiech.
Pójdę, bo kocham wędrować,
Wędrować i kochać – nie grzech!
J.H.05.05.2019

O Janina Halagarda

Nauczycielka i blogerka Autorka książek dla dzieci: "Koszyczek Mańki", Zimowe całusy", "Malowane fraszki". W pracy twórczej pomaga jej pies "Dżeki".
Ten wpis został opublikowany w kategorii Poezja, Wiersze dla Was i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *