Spłoszone dusze

Spłoszone dusze
mamy zryte charaktery i zdarte sukienki
nie przetrwały próby czasu prastare piosenki
wiatr potargał brzozom liście, zagłuszył wołanie
wyrwał duszę, obdarł korę, rzucił na polanie
 
leży teraz taka goła, bezradna, spłoszona,
może kiedyś była ładna, ale dziś- zniszczona!
W krzywym lustrze świat się kręci, kiedy prawda kona
zimno w sercu, pusto w głowie….dusza poraniona
 
mamy zryte charaktery i sukienki zdarte!
nie stać jeszcze nas na nowe- stare nic nie warte.
dynda sobie teraz serce na kawałku sznurka
w jakim rytmie znów zabije? walca, czy mazurka?
 
Janina Halagarda,04.07.2015

O Janina Halagarda

Nauczycielka i blogerka Autorka książek dla dzieci: "Koszyczek Mańki", Zimowe całusy", "Malowane fraszki". W pracy twórczej pomaga jej pies "Dżeki".
Ten wpis został opublikowany w kategorii Poezja, Wiersze dla Was i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

3 odpowiedzi na Spłoszone dusze

  1. ~roman pisze:

    Smutny ale jakże piękny wiersz

  2. ~Ula pisze:

    Pięknie i smutno.

    Miłego Dnia 🙂

  3. ~Antoneta pisze:

    Myślę podobnie jak Ula i Roman. Pięknie, nastrojowo.

    Pozdrawiam 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *