Do tuchowskiej szopy

Do tuchowskiej szopy
 
Pośród nocy grudniowej śnieżnej,mroźnej –  zimowej,
mała gwiazdka na niebie zabłysła.
Wszyscy na nią czekali, wszyscy do niech wzdychali.
Bóg się zrodził- jasność rozbłysła!
 
A w tuchowskiej stajence żłóbek- cud- przy Panience,
A w żłóbeczku śpi mała  Dziecina.
Józef czuwa nad nimi, cichuteńko w świątyni,
Nowe życie rozpocznie Rodzina.
 
Leciuteńko, na palcach aniołowie tną walca,
Nie chcą zbudzić śpiącego Dzieciątka.
A dokoła zwierzęta; stoją osły, jagnięta,
I baranki i inne cudeńka
Nagle- dzwony kościelne! Nagle- trąbki podniebne!
Uderzyły na alarm i z mocą:
Bóg narodził się w mieście, głoszą- do nas pośpieszcie!
Bóg narodził się dla nas nocą!
 
Wszyscy zatem ruszyli-kto żyw, śpieszy do szopy,
By pokłonić się Bogu w stajence.
I królowie wielmożni i panowie zamożni,
I lud prosty- tak bliski Panience.
 
Dzwonkiem dzwoni Pustelnik, drwale rąbią ochoczo,
Wędkarz rybę z jeziora  wyłowił.
Żyd wędruje i papież, w ciszy ktoś mówi pacierz.
A Heroda  śmierć blada już goni! 
 
Dzisiaj śpieszą do” szopy” z Belgii, z Włoch, …z Europy…
Nasze dzieci strudzone, zdrożone…
W ciszy siądźmy przy stole,wśród rodziny i kolęd.
Niech śpij słodko Dzieciątko zrodzone.
J. Halagarda, 20 .12.2013

Kliknij aby zobaczyć pełny rozmiar

O Janina Halagarda

Nauczycielka i blogerka Autorka książek dla dzieci: "Koszyczek Mańki", Zimowe całusy", "Malowane fraszki". W pracy twórczej pomaga jej pies "Dżeki".
Ten wpis został opublikowany w kategorii Poezja, Wiersze dla dzieci, Wiersze dla Was i oznaczony tagami , , , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

1 Response to Do tuchowskiej szopy

  1. Antoneta pisze:

    Magiczną moc posiadają te święta. Pozdrawiam

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *