Dzwoni jesień

Dzwoni jesień-  w sadzie, w lesie,

na polu, w ogrodzie.

Dzwoni jesień, gości wrzesień,

chłodniej bywa co dzień.

 

Drabiny się trzęsą jesiennego sadu-

pod nóżkami Fabijanka, nad koszami z owocami,

wiatr w gałęziach gra jesiennie,

zewsząd słychać pszczół brzęczenie-

szumi listeczkami.

 

Trzęsą się listeczki przed wielką podróżą.

W świat wkrótce polecą, odpłyną, pofruną .

Dzwoni jesień, szumi, śpiewa,

kolorami stroi drzewa.

I jaskółki zasiadają pomiędzy

drutami  naradzając się cierpliwie –

trzęsą ogonkami.

 

O Janina Halagarda

Nauczycielka i blogerka Autorka książek dla dzieci: "Koszyczek Mańki", Zimowe całusy", "Malowane fraszki". W pracy twórczej pomaga jej pies "Dżeki".
Ten wpis został opublikowany w kategorii Poezja, Wiersze dla dzieci, Wiersze dla Was i oznaczony tagami , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

12 odpowiedzi na Dzwoni jesień

  1. Ależ cudownie ten wiersz oddaje klimat tego, co się zaczyna dziać. Nie wiem, czy te wiersze coraz piękniejsze, czy może tematyka i klimat szczególnie „pode mnie” :). Ostatnio bardzo do mnie trafiają. Miło, taka chwila na poezję w tym coraz mniej poetyckim świecie, choć tu widać, że nadal pełno w nim poezji na każdym kroku, tylko trzeba umieć patrzeć i ubrać w słowa :).

  2. ~Antoneta pisze:

    Ależ to lato przeleciało. Nie chce sie wierzyć,że już są pierwsze oznaki jesieni! Te chłodne ranki , wieczory, te owoców zbiory, fruwające listeczki, itd. …. Jesień też może być piękna.
    Pozdrawiam i przesyłam buziaczki 🙂

  3. ~tatul pisze:

    Trzęsły ogonkami, naradzały się i fruuu odleciały.
    Bardzo lubię czas gdy jesień kolorami stroi drzewa. Czekam na to z aparatem

  4. ~alik pisze:

    – choć jeszcze kalendarzowe lato to już w powietrzu zapach jesieni… wschody słońca otulone porannymi mgłami i te coraz chłodniejsze wieczory…. pierwsze żółte liście i dym z palonych ognisk unoszący się nad kartofliskiem…. tak jesień jest piękna tylko…. ja nie lubię jesieni….

  5. ~korek115 pisze:

    Alik, nie lubisz jesieni, a tak pięknie ją opisałaś:) Pozdrawiam

  6. ~korek115 pisze:

    Bardzo Ci zazdroszczę Tatulu tego talentu do fotografowania no cóż- ja tylko patrzę, jak się trzęsą i naradzają przed odlotem i piszę potem- jak mam czas i jak myśli nie pofruną w las….

  7. ~korek115 pisze:

    Antoneto, pozdrawiam Cię, myślę, że jesień będzie piękna i inspirująca, na pewno napiszesz wiele wierszy:)

  8. ~korek115 pisze:

    Masz rację, Doroto! Ja chyba tak robię właśnie- ale tak bym chciała, żeby życie było poetyckie, no ale niestety, nie jest, więc czasem dobrze jest uciec w poezję, może to nie jest zły nałóg? Ty też bardzo dobrze umiesz ubrać w słowa to, co ludziom przekazujesz:) Pozdrawiam .

  9. ~Parafka. pisze:

    Podobnie jak Tatul, też czekam z aparatem. Jutro być może podejmę pierwszą próbę uwiecznienia porannej mgły nad łąką. Zobaczymy też, jakie skarby jesienne kryje wieś. Tam już powinno się robić pięknie.
    Pozdrawiam!

  10. ~korek115 pisze:

    No tak, Parafko- bo jesień już dzwoni: śpieszmy się, żeby nam nic nie umknęło z tej pięknej jesieni. A Ty to przedstawisz z fotograficzną dokładnością i z artystycznym spojrzeniem obiektywu. Na pewno je obejrzę, a może się nimi zainspiruję?

  11. Paulina pisze:

    Racja, jesień już niedługo 😉 Gratuluję świetnego postu. Klimatycznie u Ciebie, będę częściej zaglądać 😉 Odwiedź mnie http://lotus.blog.pl/

  12. Paulina pisze:

    Gratuluję świetnego postu. Klimatycznie u Ciebie, będę częściej zaglądać 😉 Odwiedź mnie http://lotus.blog.pl/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *