Burza

Najpierw pomrukuje z dala,
niby kot niewinny, bury.
Pobłyskuje ślepiem
sponad lasu, sponad góry.

Potem zagrzmi!

Czarną nocą
błyskawice rzuca
i w szał wpada!

Strzela piorunami,
groźnie huczy nad domami.
Jęczy ponad górą.
Gniewnie się zanosi deszczem.
Wreszcie –

Ludzi do czuwania zmusi,
śpiące dzieci budzi,
poustawia w oknach świece,
do modlitwy składa ręce,
aby w trwodze wzywać Boga!

Rozgniewana wielce
chłoszcze drzewa,
niszczy kwiaty,
dudni, huczy,
grzmi!
Leje deszczu strumieniami,

nad lasami, nad górami,
niepokoi, trwoży,
napawa nas lękiem.

Echem za horyzont schodzi,
cichnie z rannym świtem,
milknie…

i odpływa z wdziękiem…
Janina Halagarda

O Janina Halagarda

Nauczycielka i blogerka Autorka książek dla dzieci: "Koszyczek Mańki", Zimowe całusy", "Malowane fraszki". W pracy twórczej pomaga jej pies "Dżeki".
Ten wpis został opublikowany w kategorii Poezja, Wiersze dla dzieci, Wiersze dla Was i oznaczony tagami , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

3 odpowiedzi na Burza

  1. ~red pisze:

    Burza przypomina ludzkie emocje,które czają się ,strazsą ,krzywdzą a potem słabną i naprawiamy to co ocalało. pozdrawiam.

    • ~j. Halagarda pisze:

      Teraz widzę, że nawet poprzez wiersze widać emocje … i nic nie da się ukryć…nic więcej mówić nie trzeba. Pozdrawiam.

  2. roman pisze:

    obrazowo oddana burza

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *